Αρχαία Μεσσήνη: Ένας μεγαλειώδης αρχαιολογικός χώρος που προκαλεί δέος στους επισκέπτες του από όλο τον κόσμο.

Αρχαία Μεσσήνη: Ένας μεγαλειώδης αρχαιολογικός χώρος που προκαλεί δέος στους επισκέπτες του από όλο τον κόσμο.

Ένας εξαιρετικά διατηρημένος αρχαιολογικός χώρος, που συνδυάζει άψογα τη μεγαλοπρέπεια των Δελφών με την ομορφιά του φυσικού τοπίου της αρχαίας Ολυμπίας.
Η πόλη της Μεσσήνης γνώρισε την ακμή της τον 4ο π.Χ. αιώνα μετά την ήττα των Σπαρτιατών από τον Θηβαίο στρατηγό Επαμεινώνδα, ο οποίος έβαλε τέλος στην μακραίωνη ηγεμονία της Σπάρτης. Δεν καταστράφηκε ποτέ ολοσχερώς. Έτσι μπορούμε σήμερα παρατηρώντας τα ερείπιά της να σχηματίσουμε μια άριστη εικόνα για τη ζωή στα αρχαία χρόνια.

Αρχαία Μεσσήνη:  Ένας μεγαλειώδης αρχαιολογικός χώρος που προκαλεί δέος στους επισκέπτες του από όλο τον κόσμο.

Τα ευρήματα που έχουν δει το φως – κάποιοι πιστεύουν πως αποτελούν λίγο παραπάνω από το ένα τρίτο της αρχαίας πόλης – περιλαμβάνουν ένα αρχαίο θέατρο, την αγορά και το γυμνάσιο, ιερά, ναούς, αγάλματα, πηγές και κατοικίες, πολλά από τα οποία «παίρνουν σάρκα και οστά» μέσα από τις αφηγήσεις του Παυσανία.

Ο σχεδιασμός και η κατασκευή του αρχαιολογικού χώρου στηρίχθηκαν στην αρχιτεκτονική δεξιότητα του Ιππόδαμου του Μιλήσιου. Το οικοδόμημα της Αρχαίας Μεσσήνης αποτελεί από τότε τον πρόδρομο των σύγχρονων urban σχεδιασμών ενώ έφερε εξαιρετικά οχυρωματικά τείχη που βοηθούσαν στην ασφάλεια και διατήρηση του μνημείου, όπως το συναντάμε σήμερα. Ο Πέτρος Θέμελης και η ομάδα του δεν έφεραν στην επιφάνεια μόνο έναν ναό, έναν τάφο, ή το σπίτι κάποιου αρχαίου αξιωματούχου. Στην πραγματικότητα ζωντάνεψαν μία ολόκληρη πόλη.

 

Ναός Επικούρειου Απόλλωνα

Στο γυμνό, βραχώδες τοπίο των Βασσών βρίσκεται ένας από τους σημαντικότερους και επιβλητικότερους ναούς της αρχαιότητας, αφιερωμένος στον Επικούριο Απόλλωνα. Χαρακτηρίζεται από πλήθος πρωτοτυπιών τόσο στην εξωτερική όσο και στην εσωτερική του διαρρύθμιση, που τον καθιστούν μοναδικό μνημείο στην ιστορία της αρχαίας ελληνικής αρχιτεκτονικής. Ο Παυσανίας, μάλιστα, τον θεωρεί το δεύτερο μετά της Τεγέας πελοποννησιακό ναό σε κάλλος και αρμονία (8.41.8). Η ανέγερσή του τοποθετείται στο 420-400 π.Χ. και αρχιτέκτονάς του θεωρείται ο Ικτίνος, που σε αυτό το δημιούργημά του κατόρθωσε να συνδυάσει πολλά αρχαϊκά χαρακτηριστικά, που επέβαλλε η συντηρητική θρησκευτική παράδοση των Αρκάδων, με τα νέα γνωρίσματα της κλασικής εποχής. 

Ναός Επικούρειου Απόλλωνα

Awesome Image
Μετάβαση στο περιεχόμενο